Marami ang namamatay sa maling akala.
September 13, 2006 by luanikatherovician
Kala ko di na mauulit yung nangyari sa akin nung nakaraang biyernes. Kala ko kakayanin ko maging positive thinker ngayong linggong ito. Kala ko yung mga efforts ko ay magpapaid off. Kala ko matatapos na yung issue na wala naman kami dapat pakielam. Kala ko medyo maluwag yung school load ko sa darating na biyernes. Kala ko wala nang magbrebreakdown ngayong linggo.
pero MALI ako at MAS malala pa.
***
Naging mahalaga ang papel ni elmo nung oras na iyon. Actually parehas kaming badtrip (basahin niyo na lang sa blog ni elmo yung interesado kayo sa nangyari sa kanya that day.PROMOTION for elmo’s blog..hehe.:) ). Kung wala nga ako sa tamang pagiisip pakiramdam ko magpapakalasing na lang ako habang kinakanta ang aming T.S.O.W. Theme-Song-Of-The-Week. na "Cause you had a bad day…." pero para sa akin "I had a bad week.:( ) lalo na ngayong darating na biyernes. Di ko alam kung ano ang mararamdam ko.
Besides kay elmo naging malaki rin ang papel ng panyo ni elmo na grey na may stripes na may mickey mouse (elmo wala hindi naman evil yung panyo mo..:) ). Kalahati ng English time onwards kong nagamit iyon. Pakiramdam ko nga ang pangit ko na saka sobrang masakit na yung mata ko parang kahit gusto kong pigilan yung pagiyak ko di ko magawa.
Di ko talaga alam kung anong gagawin kapag wala si elmo as well as tere,ira,tin at camille. Pagpasensyahan niyo na kung round 2 na ito.
Alam niyo naman na ayaw kong magpretend na okay ako except na lang kung alam ko na dapat icontrol ko yung nararamdaman ko katulad nung you-know na subject na ayaw nung guro ng mga students na nagiging center of attraction.Alam ko na mamimissinterpret ako ng buong class. The worst part is-iyong subject na iyon ang nagtrigger sa akin na kailangan ko nang ilabas yung nararamdaman ko.Grabe iyon kasi pinepressure ko yung sarili ko na huwag muna akong umiyak.
I envy some of my classmates, they were able to accept it easily…I guess there’s just so many things that happend that day (ayaw ko nang isulat)that I wasn’t able to control myself. Oh well I guess that it was really not meant for me. Saka di ko naman ikakamatay physically iyon eh.
Kahit medyo windang ako sa mga pangyayari sa buhay ko as long as my friends are there alam kong kakayanin ko at kakayanin NAMIN.
Sa uulitin.
