-seeing.stars.and.beyond-

Dahil naiinspired akong magblog..lulubusin ko na..

{ang pagpapatuloy…}

graduation..isa sa mga pinakamahahalagang araw sa buhay ko..bakit?!?

kasi doon ko nakilala ang mga Lopezes ng aming batch–isa na doon si icodename na lang natin sa pangalan "purkit" (feeling ko pagnakita niya ito ay mahahagis niya ako ng hindi oras..)

Siya yung isa sa mga dahilan kung bakit naging masaya ang aking pagaaral ngayon..nandyan siya yung oras na sobrang lungkot ko..nandyan siya kapag sobrang masaya ako..nandyan siya sa lahat ng panahon..hindi nakakapagtaka kung bakit marami siyang kaibigan na minamahal siya..

***

May mga oras na medyo nagiging moody siya–isang bagay na sa tingin ko lahat naman ng tao ay nangyayari iyon sa kanilang buhay –kahit nga ako eh..

***

Siya rin yung pinakamatalino–at pinakamasipag sa aming 3…isang bagay na hinahangaan ko sa kanya..

***

Mahal na mahal ko ito..naalala ko yung umiyak siya…dahil sa mababa siya sa —-..halos gumuho rin ang mundo ko..ayaw ko kasing may umiiyak sa amin eh..

***

Karamay ko siya sa hirap, naalala mo yung nagswimming tayo..parehas kami hindi marunong lumangoy..pero nakaya natin ang practical…(isa sa mga pinakamasayang araw namin)

***

Marami nga nacucutan sa kanya..naalala ko pa yung "quiet!!" sa music, maraming kaklase ang natuwa sa kanya..kahit yung physics time (oo na sa amin na lang iyon..)

***

Kung kala niyo tahimik iyan…hindi, makulit rin iyan..siya rin ang dahilna kung bakit hindi ko makakalimutan ang salitang belial..:)

***

Mamiss ko siya paghindi ko na siya seatmate..promise…kasi iba pag siya seatmatew ko..alam rin niya ang mga takot ko sa buhay

***

Kaya..Maraming salamat..dahil naging parte at parte pa rin ng buhay ko hanggang ngayon–Eli